لویی راجیرو بدون سانسور: ۱۰ میلیون دلار ضرر و شکست در مراقبت از بازیکنان VIP

دنیای پر زرق و برق سهام بالا و جعبه‌های VIP انحصاری به یک چرخه نزدیک به مرگ برای لویی راجیرو ختم شد. راجیرو که اکنون در نیویورک رستوران‌دار و پادکستر است، به دوره‌ای هشت ساله نگاه می‌کند که نه تنها تمام ثروت خود، بلکه تمامیت خود را نیز از دست داد. این داستانی از از دست دادن کامل کنترل است که توسط سیستمی تغذیه می‌شود که بازیکنان پردرآمد را به هر قیمتی فعال نگه می‌دارد، حتی زمانی که آنها در لبه پرتگاه ایستاده‌اند. راجیرو آشکارا شرح می‌دهد که چگونه در ۲۴ سالگی شرط‌هایی تا سقف ۳۰,۰۰۰ دلار در هر بازی می‌بست و در Wynn Las Vegas وامی به مبلغ ۲۰۰,۰۰۰ دلار دریافت کرد.

روش محاسبه‌شده‌ای که اپراتورهایی مانند FanDuel و Caesars در حالی که راجیرو سعی در فرار داشت، اتخاذ کردند، به خصوص نگران‌کننده است. در اکتبر ۲۰۲۲، او در شش روز ۴۰۰,۰۰۰ دلار برد، تنها پنج روز بعد همان مبلغ را به علاوه ۱۰۰,۰۰۰ دلار اضافی از دست داد. وقتی تصمیم گرفت استراحتی کند، میزبان او نه با نگرانی، بلکه با یک پاداش ۱۰,۰۰۰ دلاری برای بازگرداندن فوری او به برنامه پاسخ داد. این روش‌های شکارچیانه در طول سال‌های فعال قمار او ادامه داشت، در طول آن ادعا می‌کند که تقریباً ۱۰ میلیون دلار از دست داده است. حتی زمانی که او در آخر هفته روز شکرگزاری ۲۰۲۴ نزدیک به خودکشی بود، تنها چند روز بعد پیامی از میزبان Caesars خود دریافت کرد که علی‌رغم عدم حضورش در پلتفرم، ۵,۰۰۰ دلار پاداش به حسابش واریز کرده بود.

اعداد و حقایق

ابعاد اعتیاد راجیرو با ارقام سخت مستند شده است. او بیان می‌کند که تنها در برنامه FanDuel بیش از ۸۸۰,۰۰۰ دلار از دست داده است. در بدترین دوره‌های خود، او روزانه روی پنج تا هفت بازی مختلف شرط می‌بست. او در تنها ۲۶ سالگی، با کوله‌پشتی حاوی ۶۵,۰۰۰ دلار پول نقد به دفتر FanDuel در Meadowlands رفت تا روی تام بریدی و Buccaneers شرط ببندد. هیچ‌کس منبع این وجوه را زیر سوال نبرد یا نگرانی در مورد سن او یا مبلغ هنگفت پول نقد ابراز نکرد. راجیرو اکنون رفتار شرط‌بندها را کاملاً سودمحور توصیف می‌کند و آنها را با یک فروشنده مواد مخدر که از معتادانی که از آنها صبحانه، ناهار و شام می‌خرند، درآمد کسب می‌کند، مقایسه می‌کند.

"شرط‌بندی‌های ورزشی اهمیتی به کاهش آسیب قمار نمی‌دهند. این ۱۰۰٪ یک نمایش روابط عمومی است. من آن را با یک فروشنده مواد مخدر مقایسه می‌کنم. فروشندگان مواد مخدر از فردی که سالی یک بار یا در شب سال نو یک کیسه کوکائین برای تولدش می‌خرد، پول در نمی‌آورند. فروشنده مواد مخدر از فردی که معتاد مواد مخدر است و مواد مخدر، صبحانه، ناهار و شام، هفت روز در هفته می‌خرد، پول در می‌آورد." - لویی راجیرو، پادکستر و قمارباز سابق

پیشینه

پس از آخرین شرط خود در ۲ دسامبر ۲۰۲۴، راجیرو مسیر دشوار بهبودی را آغاز کرد. او با کار در رستوران خانوادگی، Fresco by Scotto، در منهتن آرامش یافت و به دنبال کمک حرفه‌ای بود. در طول یک کارگاه فشرده یک هفته‌ای تروما در Onsite در ژانویه ۲۰۲۵، ایده پادکست او متولد شد. راجیرو اکنون به شدت از پذیرفتن پول از صنعت قمار برای پروژه خود امتناع می‌ورزد. او حتی شورای ملی قمار مشکل‌دار را برای پذیرش وجوه از اپراتورهایی مانند Kalshi مورد انتقاد قرار داده است. پادکست او، Nothing’s Off The Table، اکنون توسط سرمایه‌گذار برجسته آنتونی پومپلیانو پشتیبانی می‌شود، که پس از بررسی حساب‌های راجیرو، به وسعت این ساختارهای شکارچیانه پی برد. آنها با هم در حال برنامه‌ریزی برای توسعه مراکز درمانی و تأسیسات زندگی پاک برای افراد در حال بهبودی هستند.

چرا برای بازیکنان آلمانی مهم است

تجربیات لویی راجیرو به عنوان یک هشدار جدی از کشوری است که در آن حفاظت از بازیکن اغلب در اولویت پایین‌تری نسبت به حداکثر درآمد قرار دارد. برای بازیکنان آلمانی، این گزارش برای درک تدابیر حفاظتی محلی که توسط معاهده دولتی قمار ۲۰۲۱ (GlüStV) ارائه می‌شود، بسیار ارزشمند است. در آلمان، سیستم مرکزی LUGAS حد سپرده متقابل بین ارائه‌دهندگان را ۱۰۰۰ یورو در ماه نظارت می‌کند. سوءاستفاده‌هایی مانند از دست دادن ۱۰ میلیون دلار در چند سال یا واریز ۶۵,۰۰۰ دلار پول نقد از کوله‌پشتی، از طریق بررسی‌های دقیق هویت و حد ۱ یورو در هر چرخش در اسلات‌های مجازی، برای جلوگیری از آنها در نظر گرفته شده است. کسانی که با یک اپراتور دارای مجوز GGL در آلمان بازی می‌کنند، از میزبانان پرخاشگر مصون هستند که فعالانه پاداش‌هایی را پس از زیان‌های بالا برای دامن زدن بیشتر به رفتار اعتیادآور ارائه می‌دهند. مقررات آلمان به شدت چنین اقداماتی را ممنوع می‌کند و اپراتورهایی را که پروتکل‌های حفاظت از بازیکن را نقض می‌کنند، جریمه می‌کند.

معنای آن برای کازینوهای دارای مجوز GGL

برای اپراتورهایی که مجوز Gemeinsame Glücksspielbehörde der Länder (GGL) را دارند، پرونده راجیرو مثالی بازدارنده است از اینکه چگونه نظارت ناقص به سرعت می‌تواند منجر به بحران وجودی برای بازیکن و آسیب شدید شهرت برای صنعت شود. در حالی که اپراتورهای آمریکایی مانند FanDuel یا DraftKings در این گزارش به عنوان تقریباً همدست در یک اختلال اعتیاد آور به تصویر کشیده شده‌اند، کازینوهای GGL باید از طریق سیستم محرومیت OASIS اطمینان حاصل کنند که افراد آسیب‌پذیر بلافاصله مسدود می‌شوند. در آلمان، اینکه یک میزبان برای ارائه پاداش با بازیکنی که در حال خودکشی است تماس بگیرد، غیرقابل تصور است. برای اپراتورهای قانونی در آلمان، تشخیص زودهنگام رفتار قمار مشکل‌ساز یک مزاحمت نیست، بلکه اساس کسب و کار آنهاست. عدم رعایت قوانین خطر از دست دادن وضعیت لیست سفید آنها را به همراه دارد و منجر به عواقب قانونی می‌شود که برای مدتی طولانی در بازارهای تنظیم نشده ایالات متحده ارزش کمی داشت.