آستانه‌های ریسک در بازی‌های شرط‌بندی: وقتی الگوریتم‌ها بازیکنان کم‌ریسک را علامت‌گذاری می‌کنند

چه اتفاقی افتاده است

تحقیقات جدید از بریتانیا در حال تکان دادن پایه‌های حفاظت از بازیکنان است. این مطالعه که بر اساس داده‌های بانکداری باز انجام شده، نشان داد: آستانه‌های فعلی که برای شناسایی بازیکنان در معرض خطر احتمالی طراحی شده‌اند، به‌طور شگفت‌انگیزی اغلب بازیکنان کم‌ریسک و بی‌حاشیه را علامت‌گذاری می‌کنند. این یک یافته حیاتی است. این بدان معناست که سیستمی که برای محافظت از بازیکنان در برابر خودشان در نظر گرفته شده است، ناقص به نظر می‌رسد. موارد مثبت کاذب ('false positives') باعث هدر رفتن منابع می‌شوند و می‌توانند بازیکنان را بی‌دلیل نگران کنند. تیم تحریریه ما معتقد است که در اینجا نیاز به اقدام فوری است. این مطالعه به همه ما دلیلی برای تفکر در مورد نحوه عملکرد واقعی حفاظت از بازیکنان و جاهایی که محدودیت‌های آن قرار دارد، می‌دهد.

تحلیلگران ClearStake و Volv این تحلیل انتقادی را انجام دادند. آن‌ها نحوه کارکرد سازوکارهای بریتانیا را بررسی کردند. مشخص شد که این ابزارها تمایل دارند به جای جداسازی دقیق موارد مشکل‌ساز، توده وسیعی از افراد را هدف قرار دهند. این یک مشکل است. حفاظت از بازیکنان باید هدفمند باشد. تنها در این صورت است که می‌تواند واقعاً مؤثر واقع شود. بازیکنانی که هیچ نشانه‌ای از رفتار مشکل‌ساز نشان نمی‌دهند، با کسانی که ریسک واقعی برای آن‌ها وجود دارد در یک گروه قرار می‌گیرند. این امر منجر به بارگذاری بیش از حد داده‌ها و هشدارهای نادرست می‌شود.

پیش‌زمینه

در بریتانیا، قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای ارائه‌دهندگان شرط‌بندی آنلاین اعمال می‌شود. آن‌ها باید بازیکنانی را که ممکن است در معرض خطر افزایش‌یافته مشکلات شرط‌بندی باشند، شناسایی کنند. آستانه‌ها و الگوهای رفتاری مختلفی برای این منظور استفاده می‌شود. عوامل مالی نقش مهمی ایفا می‌کنند. هدف این است که از از دست رفتن پول بیشتری که بازیکنان توانایی پرداخت آن را ندارند، جلوگیری شود. این در تئوری خوب به نظر می‌رسد. من از سال 1997 در این کسب‌وکار بوده‌ام و رویکردهای زیادی را دیده‌ام که آمده و رفته‌اند. واقعیت اغلب متفاوت به نظر می‌رسد.

مطالعه ClearStake و Volv داده‌های تراکنش‌های ناشناس را بررسی کرد. آن‌ها رفتار هزینه‌کرد بازیکنان را از طریق حساب‌های بانکی تحلیل کردند. مشخص شد که بخش قابل‌توجهی از افرادی که به عنوان پرخطر طبقه‌بندی شده بودند، در واقع نشانه‌های کمی از شرط‌بندی مشکل‌ساز داشتند یا اصلاً نشانه‌ای نداشتند. این به این دلیل است که مدل‌ها بر اساس الگوهای هزینه‌کرد خاصی طراحی شده‌اند که می‌توانند در عادات مصرف معمولی نیز رخ دهند. بازیکنی که یک واریز بزرگ انجام می‌دهد، شاید برای جشن گرفتن یک برد یا پاداش دادن به خود، ممکن است بلافاصله علامت‌گذاری شود. این هدف سیستم نیست. ما به هوشمندی بیشتری در این الگوریتم‌ها نیاز داریم.

این موضوع جدیدی نیست، اما داده‌ها به طرز چشمگیری آن را اثبات می‌کنند. کارشناسان مدتی است که خواستار اصلاح این مدل‌ها هستند. نگاه کردن به میزان مبالغ شرط‌بندی به‌تنهایی کافی نیست. زمینه و شرایط بسیار مهم است. چرا یک نفر بازی می‌کند؟ هر چند وقت یک‌بار؟ آیا نشانه‌های دیگری از دست دادن کنترل وجود دارد؟ این سؤالات نیاز به پاسخ‌های بهتری دارند. در غیر این صورت، حفاظت از حد خود فراتر می‌رود و بازیکنانی را که می‌خواهند بدون نگرانی از سرگرمی خود لذت ببرند، آزرده می‌کند.

چرا این موضوع برای بازیکنان آلمانی اهمیت دارد

این موضوع چه ارتباطی با بازیکنان آلمانی دارد؟ به نظر من، خیلی زیاد. در آلمان نیز تلاش‌هایی برای بهبود حفاظت از بازیکنان در حال انجام است. GGL (Joint Gambling Authority of the Federal States) الزامات سخت‌گیرانه‌ای صادر کرده است. کازینوهای آنلاین دارای مجوز مانند jackpotpiraten.de، etipwin.de، crazybuzzer.de، merkur-slots.de و loewen-play.de باید از این قوانین پیروی کنند. این شامل اقداماتی برای شناسایی زودهنگام رفتار شرط‌بندی مشکل‌ساز است. تعیین محدودیت‌های واریز ماهیانه یک نمونه از آن است. در اینجا، یک بازیکن می‌تواند حداکثر 1,000 یورو در ماه واریز کند. استثناهایی تحت شرایط سخت‌گیرانه خاصی امکان‌پذیر است. این محدودیت برای محافظت در برابر باخت‌های بیش از حد در نظر گرفته شده است.

بنابراین یافته‌های بریتانیا برای سیستم ما بسیار مرتبط است. اگر الگوریتم‌های آن‌ها افراد بی‌گناه زیادی را هدف قرار می‌دهد، همین اتفاق ممکن است در اینجا نیز رخ دهد. ما باید یاد بگیریم که دقیق‌تر باشیم. نباید این‌طور باشد که بازیکنانی که مسئولانه بازی می‌کنند، بی‌دلیل محدود یا حتی بدنام شوند. حفاظت از بازیکنان مهم است، اما نباید بر اساس سوءظن عمومی عمل کند. GGL باید این نتایج را به دقت بررسی کند. ما نیاز به بحث در مورد چگونگی اصلاح ارزیابی‌های ریسک داریم. من متقاعد شده‌ام که این امر امکان‌پذیر است. اما نیاز به زمان و تحقیق دارد.

این موضوع چه معنایی برای کازینوهای دارای مجوز GGL دارد

برای کازینوهای دارای مجوز GGL، این مطالعه به عنوان یک هشدار عمل می‌کند. این موضوع نشان می‌دهد که مسئله حفاظت از بازیکنان چقدر پیچیده است. آستانه‌های ساده اغلب ناکافی هستند. بسیار مهم است که نه تنها به اعداد نگاه کنیم، بلکه الگوهای رفتاری را نیز تحلیل کنیم. بازیکن هر چند وقت یک‌بار وارد سیستم می‌شود؟ چه زمانی بازی می‌کند؟ آیا تغییرات ناگهانی در رفتار بازی وجود دارد؟ این‌ها سؤالاتی هستند که فراتر از داده‌های تراکنش صرف می‌روند.

کازینوهایی مانند jackpotpiraten.de یا crazybuzzer.de بهتر است سیستم‌های حفاظتی داخلی خود را به طور مداوم مورد بازبینی قرار دهند. همکاری با پژوهشگران و کارشناسان در این زمینه ضروری است. تنها در این صورت است که آن‌ها می‌توانند اطمینان حاصل کنند که واقعاً کمک‌های فعالانه‌ای را در جاهایی که نیاز است ارائه می‌دهند. اعتماد بازیکنان بسیار ارزشمند است. کسانی که احساس می‌کنند رفتار ناعادلانه‌ای با آن‌ها شده است، ممکن است شانس خود را با ارائه‌دهندگانی بدون مجوز آلمانی امتحان کنند. این دقیقاً همان چیزی است که ما می‌خواهیم از آن جلوگیری کنیم. حفاظت از بازیکن واقعی اما منصفانه، کلید موفقیت بازار تنظیم‌شده در آلمان است.

مسئولیت حفاظت از بازیکنان بر عهده همه ذینفعان است. ارائه‌دهندگان، مقامات نظارتی و خود بازیکنان همگی باید نقش خود را ایفا کنند. مطالعاتی مانند مطالعه بریتانیا انگیزه‌های مهمی هستند. آن‌ها به ما کمک می‌کنند تا سؤالات درست را بپرسیم و راه‌حل‌های بهتری پیدا کنیم. من کنجکاو هستم تا ببینم این نتایج چه بحث‌هایی را در آلمان ایجاد خواهد کرد. ما آن را زیر نظر خواهیم داشت.