Canada's strijd tegen offshore gokken: een complexe onderneming

Canada, een land van enorme omvang en met een levendige bevolking, is uitgegroeid tot een wereldwijde zwaargewicht op het gebied van online gokken. Met een geschatte Customer Equity Brand (CEB) waarde van 10.25 miljard USD over de afgelopen twaalf maanden, staat Canada op de vierde plaats van grootste iGaming-markten wereldwijd, enkel achter de VS, het VK en Turkije. Toch schuilt achter deze indrukwekkende cijfers een voortdurende en complexe uitdaging: de strijd tegen offshore gokken. Terwijl sommige provincies regelgevende stappen hebben gezet, blijft het grootste deel van het land stevig in handen van exploitanten zonder licentie. De situatie is, zoals het rapport van Blask laat zien, verre van eenvoudig op te lossen en vereist meer dan alleen de introductie van een enkele regelgeving. De snelle expansie van de digitale goksector in Canada overtreft zelfs de groeicijfers van de andere markten in de top 5. Dit onderstreept het enorme economische potentieel, dat echter niet volledig wordt benut vanwege de dominantie van offshore aanbieders. Recente ontwikkelingen in Alberta, waar op 13 juli 2026 een gereguleerde iGaming-markt werd geïntroduceerd, benadrukken de moeilijkheden bij het heroveren van marktaandeel op ongereguleerde aanbieders. Blask benadrukt dat dit een langdurig proces is dat zorgvuldige aanpassingen over meerdere jaren vereist. De analyse van Blask, gebaseerd op wereldwijde trackinggegevens uit 135 landen, geeft aan dat de enorme omvang van de markt geen garantie is voor een hoge kanalisatie van spelers naar de gereguleerde markt. Buiten het open-marktmodel van Ontario vertrouwen de meeste Canadese provincies nog steeds op door de staat gecontroleerde monopoliemodellen. Deze zogenaamde monopoliemodellen zijn volgens Blask niet in staat om aan een aanzienlijk deel van de actieve vraag van consumenten te voldoen. Dit leidt ertoe dat spelers offshore aanbieders blijven gebruiken. Het resultaat is een marktfragmentatie die de toegang voor gereguleerde exploitanten bemoeilijkt en deuren blijft openen voor ongereguleerde aanbieders.

Cijfers en feiten

Het nieuwste rapport van Blask onthult dat de iGaming-markt in Canada in 2025 ongeveer 9.5 milliarden USD aan CEB bereikte, waarmee het wereldwijd de op twee na grootste is. Dit contrasteert met de eerdere bron, die 10.25 miljard USD noemde voor de afgelopen 12 maanden – er lijkt een lichte discrepantie te zijn in de tijdlijnen of berekeningsmethoden. Wat echter duidelijk is, is dat het groeipercentage het hoogste is binnen de top vijf. De analyse van Blask over de periode van juli 2025 tot juni 2026 toont een duidelijke regionale kloof. Ontario blijft de enige provincie waar de gereguleerde sector echt succesvol is. Hier blijft slechts 19% van de markt bij offshore aanbieders, terwijl gereguleerde merken 81% van de CEB voor hun rekening nemen. Dit is een opmerkelijk succes, aangezien het model van Ontario zorgde voor een soepele overgang van aanbieders uit de grijze markt naar de gereguleerde ruimte. Volgens Denis Skorobogatko, datajournalist bij Blask:

"Provincies die overstappen op een open markt staan op het punt een kanalisatieprobleem op te lossen dat met monopolierituelen nooit is gelukt." - Denis Skorobogatko, datajournalist bij Blask

Buiten Ontario ziet de realiteit er echter somber uit: ongereguleerde merken domineren maar liefst 64.5% van de markt in de rest van het land. In provincies met een monopolie, zoals Brits-Columbia en Quebec, bedraagt het gereguleerde marktaandeel respectievelijk slechts 35% en 17.3%. Deze cijfers onderstrepen de inefficiëntie van gesloten monopoliemodellen. Alberta, de tweede provincie die haar markt opende, startte vanuit een nog uitdagendere positie. Voorafgaand aan de lancering op 13 juli hadden offshore aanbieders een verbluffende 89.2% van de CEB-markt van 1.88 miljard USD in de provincie in handen. De enige legale optie, PlayAlberta, wist slechts 10.8% van de marktvraag te bemachtigen. Tussen juli 2025 en juni 2026 daalde het gereguleerde CEB-aandeel zelfs met 10.9%, terwijl de vraag naar offshore met 16.2% steeg. Ongereguleerde reuzen zoals Stake, Rainbet en Roobet, die al een aanzienlijk deel van de lokale vraag opeisen, hebben geen vroege licenties aangevraagd en blijven actief in het ongereguleerde segment. De top 2 merken op basis van CEB in heel Canada zijn Stake en Roobet, beide ongereguleerd. Dit vormt een enorme hindernis voor de Canadese overheid bij haar pogingen om controle te krijgen over de gokmarkt.

Achtergrond

De Canadese regelgeving voor gokken is – net als in Duitsland – op provinciaal niveau georganiseerd. Elke provincie kan haar eigen regels bepalen. Dit federale systeem leidt tot een lappendeken aan regels en een inconsistent marktlandschap. Terwijl Ontario een open, competitief model heeft opgezet waarin private exploitanten licenties kunnen verkrijgen, houden de meeste andere provincies vast aan een door de staat gecontroleerd monopolie. In deze monopoliemodellen is er vaak slechts een enkel, door de staat beheerd online gokplatform. Het idee hierachter is om de controle te behouden en de inkomsten te gebruiken voor openbare diensten. De realiteit laat echter zien dat deze modellen vaak niet kunnen concurreren met de variëteit en aantrekkingskracht van het ongereguleerde offshore aanbod. Het probleem van de kanalisatie, oftewel het vermogen om spelers van de ongereguleerde naar de gereguleerde markt te leiden, wordt door deze monopolies niet opgelost, maar juist verergerd. Spelers zoeken vaak naar een grotere selectie aan spellen, betere bonussen of simpelweg platformen die ze al kennen en vertrouwen – en vinden die vervolgens bij offshore aanbieders. De regering van Québec schat bijvoorbeeld een belastingverlies van meer dan 300 miljoen USD als gevolg van offshore gokken. Blask wijst er kritisch op dat officiële overheidsstatistieken, die vaak gebaseerd zijn op omzetschattingen, de werkelijke vraag van consumenten onderschatten. Hun eigen methode, Customer Equity Brand (CEB), die rekening houdt met zoekopdrachten en online zichtbaarheid, onthult de ware dominantie van ongereguleerde aanbieders. Zonder een eenduidige aanpak en de bereidheid om te leren van succesvolle modellen zoals die van Ontario, zal Canada een aanzienlijk deel van zijn iGaming-inkomsten blijven verliezen aan offshore exploitanten.

Waarom het belangrijk is voor Duitse spelers

De ervaringen uit Canada zijn zeer relevant voor Duitse spelers en de lokale gokmarkt. Met de GlüStV 2021 (Duits gokverdrag 2021) heeft ook Duitsland geprobeerd de online gokmarkt te reguleren en spelers naar gelicentieerd aanbod te leiden. Een centrale rol is weggelegd voor de Joint Gambling Authority of the Federal States (GGL), die verantwoordelijk is voor vergunningverlening en toezicht. Net als in de Canadese monopolieprovincies werd de Duitse markt geconfronteerd met strikte eisen, zoals de inzetlimiet van 1 euro per draai op gokkasten en een maandelijkse stortingslimiet van 1.000 euro, die wordt gecontroleerd via het centrale monitoringsysteem LUGAS. Deze maatregelen zijn bedoeld om spelersbescherming te garanderen, maar leiden er ook toe dat veel spelers blijven uitwijken naar aanbieders zonder licentie die deze beperkingen niet hebben. De prikkel om zich aan de strikte regels te houden is laag wanneer offshore casino's veel meer vrijheid bieden zonder dat spelers bang hoeven te zijn voor consequenties. De Duitse toezichthouder moet zich afvragen of het daadwerkelijk een effectieve kanalisatie bereikt of dat het – net als bij de Canadese monopolies – leidt tot een uitstroom van spelers naar het ongereguleerde segment. De GGL staat voor de uitdaging om de zwarte markt in te dammen en tegelijkertijd te zorgen voor een aantrekkelijk en veilig aanbod dat spelers ervan overtuigt om binnen het wettelijke kader te blijven. Een blik op Ontario, waar regulering zorgde voor een soepele overgang van grijze marktspelers naar de gereguleerde sector, zou waardevolle inzichten kunnen opleveren. De sleutel is het vinden van een balans tussen spelersbescherming en de aantrekkelijkheid van het aanbod om de zwarte markt op de lange termijn duurzaam droog te leggen.

Wat het betekent voor casino's met een GGL-licentie

Voor casino's met een GGL-licentie bevestigen de Canadese bevindingen dat marktkanalisatie geen vanzelfsprekendheid is. Duitse licentiehouders moeten zich ervan bewust zijn dat strenge eisen die bedoeld zijn om spelers te beschermen, zonder een concurrerend productaanbod te bieden, spelers in de armen van de zwarte markt kunnen drijven. Met de inzetlimiet van 1 euro en de stortingslimiet van 1.000 euro zijn Duitse aanbieders al zwaar beperkt. Dit gaat gepaard met het risico dat zij moeilijk kunnen concurreren met het gevarieerde en vaak bonusrijke aanbod van offshore aanbieders, die blijven opereren met MGA- of Curacao-licenties. De Canadese situatie laat zien dat een overdreven restrictieve regelgeving contraproductief kan werken als het doel is om de ongereguleerde markt in te dammen. GGL-casino's moeten daarom proberen hun spelers te behouden met innovatieve oplossingen en uitstekende service, zelfs als productbeperkingen dit bemoeilijken. Een aanpassing van de regelgeving die gelicentieerde aanbieders in staat stelt competitiever te handelen en bijvoorbeeld meer op maat gemaakte bonussen aan te bieden, zou een belangrijke stap kunnen zijn. Alleen op deze manier kan worden voorkomen dat een groot deel van de Duitse spelers – net als in veel Canadese provincies – de voorkeur blijft geven aan offshore sites. De GGL wordt uitgedaagd om te leren van de ervaringen van andere landen en de gereguleerde markt zo in te richten dat deze zowel veilig als aantrekkelijk is. Anders riskeren we in Duitsland een soortgelijke strijd tegen ongereguleerde aanbieders te moeten voeren als die nu in Canada woedt, met als resultaat dat spelers uiteindelijk naar de zwarte markt migreren.