Spór o piractwo danych: LSports odrzuca zarzuty brytyjskiej Izby Lordów

Globalny przemysł danych sportowych stoi obecnie na rozdrożu prawnym i etycznym, ponieważ możliwości technologiczne wyprzedzają istniejące prawodawstwo. LSports, wiodący izraelski dostawca danych sportowych, znalazł się w centrum tej kontrowersji po poważnych zarzutach podniesionych w brytyjskiej Izbie Lordów. Lord Don Foster of Bath, były poseł Liberalnych Demokratów, wykorzystał debatę na temat ustawy o wydarzeniach sportowych, aby określić praktyki zbierania danych jako piractwo. Ta charakterystyka spotkała się ze stanowczym zaprzeczeniem ze strony LSports, które twierdzi, że jego działalność jest w pełni zgodna z prawem międzynarodowym.

Lord Foster zaproponował poprawkę, która uczyniłaby nieuprawnione wykorzystanie danych sportowych przestępstwem. Ten ruch miał wyraźnie na celu ochronę lukratywnych, wyłącznych praw do danych posiadanych przez gigantów branżowych, które często sprzedawane są operatorom hazardowym za setki milionów dolarów. Jednak propozycja nie zyskała wystarczającego poparcia i ostatecznie została odrzucona przez baronessę Twycross, Ministra ds. Hazardu. Rząd stwierdził, że nie ma powodu sądzić, iż zbieranie danych stanowi obecnie znaczący problem wymagający kryminalizacji, choć zauważył, że sytuacja będzie monitorowana przez ich zespół zadaniowy ds. nielegalnego hazardu.

Liczby i fakty

LSports jest głównym graczem w sektorze danych sportowych B2B, oferującym relacje z ponad 100 dyscyplin sportowych i 15 000 lig na całym świecie. Ich lista klientów obejmuje znanych operatorów, takich jak Betano, Betsson i Betfred. Strategiczne znaczenie firmy zostało jeszcze bardziej podkreślone w 2024 roku, kiedy stali się oficjalnym dystrybutorem danych i partnerem technologicznym Międzynarodowej Federacji Tenisowej (ITF). Pomimo tej formalnej obecności, Lord Foster wskazał LSports jako główny przykład tego, co nazywa nielegalną działalnością, szczególnie wskazując na ich metody zbierania danych dotyczące brytyjskich wydarzeń sportowych.

Jednym z najbardziej konkretnych punktów konfliktu jest sprawa sądowa złożona w Izraelu w lutym przez Sportradar. Konkurent zarzuca, że LSports skopiowało jego dane sportowe, twierdząc, że złapało firmę, umieszczając w swoim kanale błędne dane, które później znaleziono w usługach LSports. LSports odrzuciło te twierdzenia, wskazując, że sam Sportradar toczy postępowanie w sprawie papierów wartościowych w Stanach Zjednoczonych. Ponadto LSports argumentuje, że ich technologia nie opiera się na kopiowaniu konkurencji, ale na połączeniu własnych sieci skautingowych i zaawansowanego oprogramowania wizji komputerowej analizującego transmisje telewizyjne.

"LSports generuje swoje dane za pomocą szeregu środków, w tym własnej sieci skautingowej, zbierania danych z telewizji i własnej technologii wizji komputerowej. Odrzucamy określenie naszej pracy jako piractwo." - Rzecznik LSports w odpowiedzi na zarzuty w Izbie Lordów

Tło

U podstaw sprawy leży fundamentalny spór prawny: czy wyniki sportowe to fakty publiczne, czy chroniona własność intelektualna? Zgodnie z izraelską ustawą o prawie autorskim, fakty i dane nie podlegają ochronie praw autorskich. Prawo brytyjskie oferuje podobną perspektywę, choć zapewnia prawa do baz danych w celu ochrony zawartości bazy danych, jeśli dokonano znaczącej inwestycji w uzyskanie lub weryfikację danych. LSports argumentuje, że ograniczając liczbę dostawców, ligi faktycznie hamują swój potencjał przychodowy. Twierdzą, że konkurencyjny rynek licencjonowanych dostawców faktycznie zwiększa całkowite przychody trafiające z powrotem do organizacji sportowych i oferuje operatorom prawdziwy wybór.

Lord Foster oskarżył również firmę o ułatwianie nielegalnego hazardu poprzez współpracę z operatorami, którzy mogą nie posiadać licencji w niektórych jurysdykcjach. LSports odpowiedziało, podkreślając swoją rolę jako dostawcy danych, a nie operatora hazardowego. Stwierdzili, że nie działają w jurysdykcjach objętych sankcjami, a licencjonowanie poszczególnych operatorów hazardowych jest kwestią między tymi firmami a ich odpowiednimi krajowymi organami regulacyjnymi. To rozróżnienie jest kluczowe w świecie B2B, gdzie dostawcy danych często mają niewielką kontrolę nad ostatecznym statusem zgodności swoich końcowych klientów.

Dlaczego to ważne dla niemieckich graczy

Dla niemieckich graczy korzystających z platform licencjonowanych przez GGL (Glücksspielbehörde der Länder), te spory podkreślają znaczenie regulowanego rynku. Niemiecki Traktat Stanowy o Grach Hazardowych 2021 (GlüStV 2021) egzekwuje ścisłe zasady, takie jak limit 1 euro na spin dla automatów i miesięczny limit depozytu w wysokości 1000 euro za pośrednictwem LUGAS. Chociaż gracze mogą nie widzieć zaplecza danych, wiarygodność metryk zakładów na żywo zależy od tych dostawców. Monopol na rynku danych mógłby prowadzić do zwiększenia kosztów dla licencjonowanych niemieckich operatorów, co ostatecznie mogłoby skutkować gorszymi kursami dla klientów. Zapewnienie zróżnicowanego i legalnego rynku danych jest kluczowe dla stabilności niemieckiego krajobrazu zakładów sportowych.

Co to oznacza dla kasyn licencjonowanych przez GGL

Kasyna i punkty bukmacherskie działające na niemieckiej białej liście GGL muszą utrzymywać wysokie standardy uczciwości i niezawodności. Każde powiązanie z dostawcami danych uznawanymi za działających nielegalnie mogłoby potencjalnie zagrozić pozycji operatora w oczach niemieckiego regulatora. Jednak, ponieważ rząd brytyjski obecnie odmówił kryminalizacji tych praktyk związanych z danymi, LSports pozostaje legalnym partnerem technologicznym dla wielu międzynarodowych marek. Dla niemieckich operatorów kluczowe jest zapewnienie, że wszystkie dane używane do obstawiania są dokładne i uzyskane w przejrzysty sposób, aby uniknąć tarć regulacyjnych w ramach ścisłych niemieckich przepisów.