Afrika's Pad naar Spel-eenheid: Horden voor Pan-Afrikaanse Regulering

Het debat over Pan-Afrikaanse regelgevende harmonisatie in de goksector wint aan kracht, maar het pad van theoretische discussies naar daadwerkelijke implementatie blijft moeizaam. Experts uit verschillende regio's benadrukken dat grenzeloos online gokken en illegale operatoren toenemende druk uitoefenen op nationale autoriteiten. Een uniform kader is bedoeld om de consumentenbescherming te verbeteren en witwassen effectiever te bestrijden. Desalniettemin staan nationale soevereiniteit en diepgewortelde juridische tradities een snelle overeenkomst vaak in de weg.

In een recent panel bespraken vooraanstaande figuren zoals Arinze Arum, uitvoerend secretaris/CEO van de Enugu State Gaming and Lotto Commission, en Wendy Rosenberg van Werksmans Attorneys de noodzakelijke stappen. Een duidelijk beeld ontstaat: een kopie van Europese modellen is nauwelijks mogelijk vanwege het gebrek aan een supranationale architectuur in Afrika. Het gaat eerder om het vinden van een gemeenschappelijke deler die de diversiteit van de 54 Afrikaanse staten respecteert, terwijl beschermingsmechanismen worden gesynchroniseerd.

Cijfers en feiten

Marktfragmentatie is een van de grootste obstakels. In Zuid-Afrika is er een nationale raad plus negen provinciale regelgevende autoriteiten, die vaak werken met verouderde wetgeving uit de late jaren negentig. Deze interne spanningen betekenen dat provinciale regelgevers online weddenschappen toestaan, terwijl de National Gambling Board bepaalde aanbiedingen als illegaal beschouwt. Moss Gondwe, bestuurslid van de African Lotteries and Gaming Association (ALGA), waarschuwt dat zonder samenwerking de inkomstenverliezen aan illegale aanbieders uit de hand kunnen lopen.

Een blik op andere sectoren zoals de gezondheidszorg laat zien dat harmonisatie mogelijk is. Het African Medicines Regulatory Harmonization (AMRH) project, gelanceerd op 30 maart 2012, dient vaak als maatstaf. In de Oost-Afrikaanse Gemeenschap (EAC) konden gezamenlijke beoordelingsprocedures voor medicijnen de goedkeuringstijden verkorten tot slechts zeven maanden. De industrie hoopt op vergelijkbare efficiëntiewinsten in het vergunningsproces voor de goksector.

Achtergrond

Voor Arinze Arum ligt het probleem in de verschillende bestuursmodellen. Nigeria en Zuid-Afrika gebruiken gedecentraliseerde systemen, terwijl andere landen centraal opereren. Hij stelt voor om samenwerking te beheren via multilaterale verdragen gericht op kerngebieden. Volgens Arum zijn dit verantwoord gokken, informatie-uitwisseling en maatregelen tegen het witwassen van geld. Hij verwerpt echter een "one-size-fits-all" model, aangezien elk land zijn eigen economische realiteit heeft.

Olabimpe Akingba van pawaTech ziet de oplossing niet in identieke wetten, maar in gemeenschappelijke doelen. Zij benadrukt dat culturele nuances en verschillende marktvolwassenheidsniveaus gerespecteerd moeten worden. Harmonisatie betekent niet het opgeven van onafhankelijkheid, maar het creëren van een eerlijk concurrentieklimaat.

"Harmonisatie gaat er niet om de onafhankelijkheid van elk Afrikaans land op te heffen; het gaat erom een omgeving te creëren waarin conforme aanbieders eerlijk kunnen concurreren, spelers beter beschermd zijn en regelgevers kunnen samenwerken." - Olabimpe Akingba, Head of Responsible Gaming bij pawaTech

Moruntshi Kemorwale, CEO van de Gambling Authority van Botswana, voegt eraan toe dat een op principes gebaseerde regelgeving de sleutel is. Zij roept op tot minimumnormen voor cybersecurity, gegevensbeheer en ESG-rapportage (Environmental, Social, Governance). Naar haar mening kunnen regionale instanties als pilotprojecten fungeren voordat een uitrol op continentale schaal plaatsvindt.

Waarom het ertoe doet voor Duitse spelers

Voor spelers in Duitsland is de ontwikkeling in Afrika een interessante vergelijking voor de uitdagingen van regelgeving. Terwijl Afrika zoekt naar een minimaal niveau van uniformiteit, heeft Duitsland met de Staatsverdrag inzake kansspelen 2021 (GlüStV 2021) al een zeer streng nationaal kader gecreëerd. Duitse klanten genieten een hoog beschermingsniveau via de Gezamenlijke Kansspelautoriteit van de Staten (GGL), die veel Afrikaanse staten nog moeten opbouwen.

In Duitsland zijn regels zoals de maandelijkse stortingslimiet van 1.000 euro via het LUGAS-systeem en de maximale inzet van 1 euro per spin voor gokautomaten stevig verankerd. Deze strenge eisen dienen om gokverslaving te voorkomen. Wanneer Afrikaanse markten discussiëren over minimumnormen voor spelerbescherming, kijken ze vaak naar gevestigde systemen in Europa. Duitse spelers moeten ervoor zorgen dat ze uitsluitend spelen bij aanbieders op de GGL-whitelist, aangezien alleen daar de strenge Duitse wettelijke normen gelden. Aanbiedingen uit Afrika of andere regio's zonder Duitse licentie zijn hier illegaal en bieden geen juridische zekerheid.

Wat het betekent voor GGL-gelicentieerde casino's

Voor aanbieders met een Duitse licentie van de GGL benadrukt het Afrikaanse debat het belang van internationale normen. Bedrijven die wereldwijd opereren, moeten zich aanpassen aan een verscheidenheid aan verschillende regelgevingen. Harmonisatie in Afrika zou op de lange termijn ertoe kunnen leiden dat gerenommeerde Europese aanbieders gemakkelijker toegang krijgen tot deze groeimarkten, mits zij voldoen aan de lokale minimumnormen.

Momenteel blijft de Duitse markt een beschermde ruimte via de GGL-licentie. Aanbieders moeten verbinding maken met technische interfaces zoals LUGAS en OASIS. Samenwerking tussen regelgevers wereldwijd, zoals bepleit door de Afrikaanse experts, zou in de toekomst de uitwisseling met betrekking tot illegale zwarte marktaanbieders kunnen verbeteren, wat uiteindelijk ook de legale Duitse markt ten goede komt.