Afrykańska droga do jedności w grach hazardowych: Przeszkody dla regulacji ogólnoafrykańskiej

Debata na temat ogólnoafrykańskiej harmonizacji przepisów dotyczących hazardu nabiera tempa, jednak droga od teoretycznych dyskusji do faktycznego wdrożenia pozostaje trudna. Eksperci z różnych regionów podkreślają, że hazard online bez granic oraz nielegalni operatorzy wywierają coraz większą presję na władze krajowe. Ujednolicone ramy mają pomóc w poprawie ochrony konsumentów i skuteczniejszym zwalczaniu prania pieniędzy. Niemniej jednak suwerenność narodowa i głęboko zakorzenione tradycje prawne często stoją na przeszkodzie szybkiemu porozumieniu.

W niedawnym panelu dyskusyjnym czołowe postacie, takie jak Arinze Arum, sekretarz wykonawczy/dyrektor generalny Komisji ds. Gier i Lotto stanu Enugu, oraz Wendy Rosenberg z Werksmans Attorneys, omówili niezbędne kroki. Wyłania się jasny obraz: kopiowanie modeli europejskich jest prawie niemożliwe ze względu na brak ponadnarodowej architektury w Afryce. Chodzi raczej o znalezienie wspólnego mianownika, który szanuje różnorodność 54 państw afrykańskich, przy jednoczesnej synchronizacji mechanizmów ochronnych.

Liczby i fakty

Fragmentacja rynku jest jedną z największych przeszkód. W Republice Południowej Afryki istnieje krajowa rada oraz dziewięć prowincjonalnych organów regulacyjnych, które często pracują w oparciu o przestarzałe przepisy z końca lat 90. Te wewnętrzne napięcia oznaczają, że organy prowincjonalne zezwalają na zakłady online, podczas gdy National Gambling Board uważa niektóre oferty za niezgodne z prawem. Moss Gondwe, członek zarządu African Lotteries and Gaming Association (ALGA), ostrzega, że bez współpracy straty dochodów na rzecz nielegalnych operatorów mogą wymknąć się spod kontroli.

Spojrzenie na inne sektory, takie jak opieka zdrowotna, pokazuje, że harmonizacja jest możliwa. Projekt African Medicines Regulatory Harmonization (AMRH), zapoczątkowany 30 marca 2012 roku, często służy jako punkt odniesienia. W Partnerstwie Wschodnioafrykańskim (EAC) wspólne procedury oceny leków pozwoliły skrócić czas zatwierdzania do zaledwie siedmiu miesięcy. Branża liczy na podobny wzrost wydajności w procesie licencjonowania w sektorze hazardowym.

Tło

Dla Arinze Aruma problem leży w różnych modelach zarządzania. Nigeria i RPA stosują systemy zdecentralizowane, podczas gdy inne kraje działają centralnie. Sugeruje on zarządzanie współpracą poprzez traktaty wielostronne koncentrujące się na kluczowych obszarach. Według Aruma obejmują one odpowiedzialną grę, wymianę informacji i środki przeciwko praniu pieniędzy. Odrzuca on jednak model „jeden rozmiar dla wszystkich”, ponieważ każdy kraj ma własną rzeczywistość gospodarczą.

Olabimpe Akingba z pawaTech nie widzi rozwiązania w identycznych ustawach, lecz we wspólnych celach. Podkreśla, że należy szanować niuanse kulturowe i różne poziomy dojrzałości rynku. Harmonizacja nie oznacza rezygnacji z niezależności, lecz stworzenie uczciwego środowiska konkurencyjnego.

„Harmonizacja nie polega na odbieraniu niezależności każdemu afrykańskiemu krajowi; chodzi raczej o stworzenie środowiska, w którym przestrzegający przepisów operatorzy mogą uczciwie konkurować, gracze są lepiej chronieni, a regulatorzy mogą ze sobą współpracować”. - Olabimpe Akingba, szefowa działu odpowiedzialnej gry w pawaTech

Moruntshi Kemorwale, dyrektor generalna Gambling Authority of Botswana, dodaje, że kluczem jest regulacja oparta na zasadach. Wzywa do wprowadzenia minimalnych standardów w zakresie cyberbezpieczeństwa, zarządzania danymi i raportowania ESG (środowisko, społeczna odpowiedzialność i ład korporacyjny). Jej zdaniem organy regionalne mogłyby pełnić rolę projektów pilotażowych przed wdrożeniem na całym kontynencie.

Dlaczego ma to znaczenie dla niemieckich graczy

Dla graczy w Niemczech rozwój w Afryce stanowi interesujące porównanie dla wyzwań związanych z regulacją. Podczas gdy Afryka dąży do minimalnego poziomu jednolitości, Niemcy stworzyły już bardzo rygorystyczne ramy krajowe dzięki państwowemu traktatowi o grach hazardowych z 2021 roku (GlüStV 2021). Niemieccy klienci cieszą się wysokim poziomem ochrony dzięki Joint Gambling Authority of the States (GGL), którą wiele państw afrykańskich musi dopiero zbudować.

W Niemczech zasady takie jak miesięczny limit depozytów w wysokości 1000 euro za pośrednictwem systemu LUGAS oraz maksymalna stawka 1 euro za obrót w automatach są mocno ugruntowane. Te surowe wymogi służą zapobieganiu uzależnieniu od hazardu. Kiedy rynki afrykańskie dyskutują o minimalnych standardach ochrony graczy, często spoglądają na ustalone systemy w Europie. Niemieccy gracze powinni upewnić się, że grają wyłącznie u operatorów z białej listy GGL, ponieważ tylko tam obowiązują surowe niemieckie normy prawne. Oferty z Afryki lub innych regionów bez niemieckiej licencji są w tym kraju nielegalne i nie zapewniają pewności prawnej.

Co to oznacza dla kasyn z licencją GGL

Dla operatorów posiadających niemiecką licencję GGL, afrykańska debata podkreśla znaczenie międzynarodowych standardów. Firmy działające globalnie muszą dostosować się do szeregu różnych regulacji. Harmonizacja w Afryce mogłaby w dłuższej perspektywie doprowadzić do ułatwienia renomowanym europejskim dostawcom dostępu do tych rynków wzrostu, o ile spełnią oni lokalne standardy minimalne.

Obecnie rynek niemiecki pozostaje chronioną przestrzenią dzięki licencji GGL. Dostawcy muszą łączyć się z interfejsami technicznymi, takimi jak LUGAS i OASIS. Współpraca między regulatorami na całym świecie, o którą apelują afrykańscy eksperci, mogłaby w przyszłości usprawnić wymianę informacji na temat nielegalnych dostawców z czarnego rynku, co ostatecznie przyniesie korzyści również legalnemu rynkowi niemieckiemu.