رگولاتور ماکائو DICJ از جدایی سختگیرانه کازینوها و سالن‌های قمار دفاع می‌کند

در منطقه اداری ویژه ماکائو، رابطه بین اپراتورهای اصلی کازینو و جانکت‌ها، مروجان تجاری قمار، باعث تنش سیاسی شده است. اداره بازرسی و هماهنگی قمار (DICJ) اتهامات مبنی بر رقابت کسب‌وکارهای مستقیم وی‌ای‌پی شرکت‌های کازینو با مروجان قمار را رد کرده است. لیو چی چونگ، مدیر سرپرست DICJ، در بیانیه‌ای رسمی مورخ ۱۲ اوت، در پاسخ به پرسش‌های پارلمانی، توضیح داد که هر دو نهاد وظایف متمایزی دارند و در چارچوبی همکاری کار می‌کنند. قانون مقرر می‌دارد که جانکت‌ها صرفاً به جذب بازیکن کمک می‌کنند، در حالی که فعالیت‌های واقعی قمار حوزه انحصاری دارندگان مجوز باقی می‌ماند.

این بحث توسط قانونگذار چان هائو ونگ، که خواستار بازنگری جامع در مقررات جانکت‌ها شده بود، دامن زده شد. او استدلال می‌کند که گسترش خدمات وی‌ای‌پی که مستقیماً توسط کازینوها مدیریت می‌شود، کانال‌های موجود برای جانکت‌ها جهت جذب مشتری را به شدت محدود کرده است. او ادعا می‌کند که این امر یک محیط رقابتی نابرابر ایجاد می‌کند. بر اساس داده‌های DICJ، در ماه ژوئیه ۲۹ جانکت مجاز در ماکائو وجود داشته است. این تنها حدود ۵۸ درصد از سقف ۵۰ مجوز تعیین شده برای سال ۲۰۲۷ را نشان می‌دهد. چان از دولت خواست تا محدودیت کارکردن هر جانکت با تنها یک اپراتور را لغو کرده و مالیات ۵ درصدی بر کمیسیون‌ها را کاهش دهد.

اعداد و حقایق

چارچوب اقتصادی برای جانکت‌ها از ژانویه ۲۰۲۳ به شدت تنگ شده است. کمیسیون‌ها از نظر قانونی حداکثر ۱.۲۵ درصد از کل گردش خالص تراشه را شامل می‌شوند. این سقف شامل تمام مزایای مستقیم یا غیرمستقیم ارائه شده به مروج توسط کازینو است. علاوه بر این، جانکت‌ها باید مالیات ۵ درصدی بر درآمد کمیسیون خود بدون هیچ‌گونه معافیتی پرداخت کنند. DICJ تأکید کرد که این ساختار برای جداسازی شفاف فعالیت‌های مروجان از عملیات کازینو و جلوگیری از مدل‌های تقسیم درآمد که در گذشته رایج بود، طراحی شده است.

«قوانین به منظور حمایت از توسعه صنعت در مسیری سالم و منطقی و کمک به جلوگیری از دوره‌ای دیگر از گسترش افراطی و بی‌نظم وضع شده‌اند.» - لیو چی چونگ، مدیر سرپرست DICJ

علیرغم الزامات سختگیرانه، نشانه‌هایی از ثبات جزئی در این بخش وجود دارد. برای سال ۲۰۲۶، ۲۹ جانکت تأیید شده‌اند که نسبت به ۲۴ اپراتور در ابتدای سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است. با این حال، صنعت بسیار دور از دوران اوج خود است. در سال ۲۰۱۴، ۲۳۵ جانکت بر بازار تسلط داشتند و تا ۷۰ درصد از درآمد ناخالص قمار (GGR) را به خود اختصاص می‌دادند. دولت انتظار دارد امسال ۱۵۰ میلیون MOP (تقریباً ۱۸.۶ میلیون دلار آمریکا) مالیات از کمیسیون‌ها دریافت کند که این رقم نسبت به ۱۰۰ میلیون MOP پیش‌بینی شده برای سال مالی ۲۰۲۵ افزایش قابل توجهی دارد.

پیش‌زمینه

سقوط مدل قدیمی شرکت‌های پخش کازینو (Junket) ارتباط نزدیکی با کمپین مبارزه با فساد به رهبری شی جین پینگ، رئیس جمهور چین دارد. پرونده‌های جنایی چشمگیر، مانند محکومیت آلوین چاو، بنیانگذار سان‌سیتی (Suncity)، صنعت را تکان داد. چاو در سال ۲۰۲۳ به دلیل فریب کازینوها به مبلغ ۸۲۳.۷ میلیارد دلار هنگ‌کنگ در شرط‌بندی‌های اعلام نشده و محروم کردن دولت از میلیاردها درآمد مالیاتی، به ۱۸ سال زندان محکوم شد. لوو چان (Levo Chan)، رئیس شرکت پخش تاک چون (Tak Chun)، نیز به دلیل جرایم سازمان یافته و پولشویی به ۱۴ سال زندان محکوم شد. این رسوایی‌ها منجر به نابودی پایدار اعتماد به سیستم اتاق‌های خصوصی VIP شد.

امروزه، شرکت‌های پخش کازینو در ماکائو از ارائه خطوط اعتباری خود به بازیکنان یا مدیریت مستقل اتاق‌های VIP منع شده‌اند. این فعالیت‌ها قبلاً مرکز فرار سرمایه غیرقانونی از سرزمین اصلی چین بودند. در حالی که سهم بخش VIP از کل درآمد در سال ۲۰۱۹ بیش از ۴۶ درصد بود، اکنون تنها حدود ۲۷.۵ درصد را به خود اختصاص داده است. تحلیلگران جی‌پی مورگان (JP Morgan) انتظار دارند که بازار انبوه و دستگاه‌های اسلات در سال ۲۰۲۶ به رشد خود ادامه دهند، در حالی که پیش‌بینی می‌شود بخش VIP حدود ۵ درصد کاهش یابد.

چرا برای بازیکنان آلمانی اهمیت دارد

تحولات در ماکائو تأثیر مستقیمی بر زندگی روزمره بازیکنان آلمانی ندارد، اما روندی جهانی به سوی شفافیت و کنترل دولتی را برجسته می‌کند. در آلمان، پیمان ایالتی قمار ۲۰۲۱ (GlüStV 2021) چارچوب نظارتی تعیین کننده است. برخلاف ساختارهای مبهم قبلی VIP در آسیا، آلمان بر اقدامات سختگیرانه حفاظت از بازیکنان مانند حد سپرده ماهانه ۱۰۰۰ یورو و حد شرط ۱ یورو در هر دور چرخاندن ماشین‌های اسلات مجازی تکیه دارد. نظارت از طریق سیستم‌هایی مانند LUGAS به صورت مرکزی انجام می‌شود که برای جلوگیری از توافقات غیرقانونی یا پولشویی، همانطور که در ماکائو دیده شد، طراحی شده است.

بازیکنان در آلمان باید اطمینان حاصل کنند که فقط در ارائه‌دهندگانی که در لیست سفید رسمی Gemeinsame Glücksspielbehörde der Länder (GGL) قرار دارند، بازی می‌کنند. این کازینوها انطباق با استانداردهای ایمنی آلمان را تضمین می‌کنند. در حالی که شرکت‌های پخش کازینو به عنوان واسطه در ماکائو عمل می‌کنند، هرگونه واسطه‌گری تجاری قمار برای کازینوهای آنلاین در آلمان برای محافظت از وظیفه کانال‌سازی، به شدت تنظیم شده و اغلب ممنوع است. کسانی که به طور قانونی در آلمان بازی می‌کنند، از طریق پایگاه داده محرومیت OASIS از حمایت برخوردارند، که یک مزیت قابل توجه نسبت به بازارهای کمتر تنظیم شده مانند بازارهای آسیایی یا ارائه‌دهندگان دارای مجوز MGA است.

این به چه معناست برای کازینوهای دارای مجوز GGL

برای اپراتورهایی که دارای مجوز GGL هستند، اخبار ماکائو به عنوان یادآوری اهمیت قوانین انطباق عمل می‌کند. جداسازی سختگیرانه شرکای بازاریابی (همکاران) و عملیات واقعی بازی نیز یک موضوع مرکزی در آلمان است. کازینوهای دارای مجوز GGL باید اطمینان حاصل کنند که شرکای آنها سهم درآمدی دریافت نمی‌کنند که می‌تواند منجر به رفتار تبلیغاتی بیش از حد تهاجمی شود. نمونه ماکائو نشان می‌دهد که مقامات در سراسر جهان در صورت برهم خوردن تعادل بین شرکت‌کنندگان بازار یا مشکوک شدن به جریان‌های مالی غیرقانونی، به شدت برخورد می‌کنند. مقررات آلمان با جلوگیری از گسترش کنترل نشده ساختارهای بازار خاکستری از طریق LUGAS و الزام لیست سفید، گامی رو به جلو است.