Πρόταση Φορολόγησης Διαδικτυακών Τυχερών Παιχνιδιών στην ΕΕ: Διαμάχη Δισεκατομμυρίων Ευρώ και Κίνδυνοι Μαύρης Αγοράς

Μια καταιγίδα μαίνεται στους διαδρόμους των Βρυξελλών που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει ριζικά το ευρωπαϊκό τοπίο του τζόγου. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συζητά μια νέα πηγή ιδίων πόρων για τον προϋπολογισμό της ΕΕ: έναν πανευρωπαϊκό φόρο επί του τζίρου του online τζόγου. Ενώ ορισμένοι βλέπουν αυτό ως ένα λογικό βήμα για να καλύψουν κενά στον προϋπολογισμό και να καταπολεμήσουν τον εθισμό στον τζόγο, άλλοι αντιστέκονται σθεναρά. Η διαίρεση εκτείνεται σε όλη την ήπειρο, αντιπαραθέτοντας οικονομικές εξαρτήσεις με διαφορετικές ρυθμιστικές φιλοσοφίες.

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη για χώρες όπου ο τομέας του ψηφιακού τζόγου αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της εθνικής οικονομίας. Ενώ δυτικές χώρες όπως η Γαλλία προωθούν την πρωτοβουλία, μια ομάδα αντιπολίτευσης σχηματίζεται στον νότο. Οι συζητήσεις βρίσκονται σε πρώιμο στάδιο, αλλά η πολιτική ένταση είναι ήδη αισθητή. Η Ιρλανδία, η οποία προεδρεύει αυτή τη στιγμή του Συμβουλίου της ΕΕ, στοχεύει στη διευκόλυνση μιας συμφωνίας έως το τέλος του έτους, κάτι που φαίνεται σαν ηρακλειακό έργο δεδομένης της απαίτησης για ομοφωνία.

Αριθμοί και γεγονότα

Η οικονομική κλίμακα αυτής της πρότασης είναι σημαντική. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ένας φόρος 3% επί του καθαρού τζίρου του τομέα των online τυχερών παιχνιδιών θα μπορούσε να αποφέρει περίπου 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Υπολογιζόμενο σε έναν πλήρη κύκλο του προϋπολογισμού της ΕΕ, αυτό το ποσό ανέρχεται σε πάνω από 13 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτά τα κεφάλαια προορίζονται να συμβάλουν στη χρηματοδότηση των δαπανών του μπλοκ χωρίς να αυξήσουν υπερβολικά τις άμεσες εισφορές των κρατών μελών.

Η Ιταλία κατέχει μια ενδιαφέρουσα θέση σε αυτή τη συζήτηση. Αν και η χώρα έχει εκφράσει επιφυλάξεις, οι εκτιμήσεις της Επιτροπής δείχνουν ότι η συμβολή της θα αντιπροσωπεύει μόνο περίπου το 7% των συνολικών φορολογικών εσόδων, ένα σχετικά μικρό μερίδιο σε σύγκριση με το μέγεθος της αγοράς της. Στην αντίθετη πλευρά βρίσκονται ειδικοί όπως ο οικονομολόγος Nicola Matteucci από το Πολυτεχνείο delle Marche. Σημειώνει ότι ενώ οι αυξήσεις τιμών τελικά μειώνουν τη ζήτηση, η διαδικασία δεν είναι τόσο άμεση όσο ισχυρίζεται συχνά η βιομηχανία. Ο φόρος βρίσκει επίσης υποστήριξη από υψηλού προφίλ προσωπικότητες: ο πρώην τερματοφύλακας της Αγγλίας Peter Shilton βλέπει την επιβολή ως ευκαιρία να περιοριστούν οι διαφημιστικοί προϋπολογισμοί των φορέων εκμετάλλευσης και να μειωθεί η έκθεση ευάλωτων καταναλωτών.

Ιστορικό

Η ισχυρότερη αντίθεση προέρχεται από τη Μάλτα. Σε αυτό το μικρό κράτος της ΕΕ, ο τομέας του τζόγου αντιπροσωπεύει περίπου το 12% του εθνικού ΑΕΠ. Ένας επιπλέον φόρος της ΕΕ αντιμετωπίζεται εκεί ως υπαρξιακή απειλή. Η κυβέρνηση της Μάλτας προειδοποιεί ότι η αυξημένη φορολόγηση κινδυνεύει να τιμωρήσει τους ρυθμιζόμενους φορείς εκμετάλλευσης, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει εταιρείες εκτός της ΕΕ ή να ωθήσει παίκτες προς τη μη ρυθμιζόμενη μαύρη αγορά. Ο πρωθυπουργός της Μάλτας Robert Abela πήρε σταθερή στάση στο ζήτημα:

«Η Μάλτα δεν θα αποδεχθεί την εισαγωγή πανευρωπαϊκών φόρων που αποσκοπούν στην υποστήριξη των δαπανών του μπλοκ.» - Robert Abela, Πρωθυπουργός της Μάλτας

Η Μάλτα δεν είναι μόνη στη στάση της. Μαζί με την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, η χώρα σχηματίζει ένα μέτωπο κατά της πρότασης, η οποία αρχικά υποστηρίχθηκε από τον Σοσιαλιστή Ευρωβουλευτή Victor Negrescu. Δεδομένου ότι τα φορολογικά θέματα στην ΕΕ απαιτούν την αρχή της ομοφωνίας, κάθε ένα από τα 27 κράτη μέλη μπορεί να μπλοκάρει την πρόταση με βέτο. Όσο η Βαλέτα διατηρεί την απόρριψή της, ο φόρος παραμένει μια θεωρητική κατασκευή.

Γιατί έχει σημασία για τους Γερμανούς παίκτες

Για τους Γερμανούς παίκτες, η συζήτηση σε επίπεδο ΕΕ είναι εξαιρετικά συναφής, επειδή η Γερμανία ήδη λειτουργεί ένα από τα αυστηρότερα φορολογικά συστήματα παγκοσμίως. Από τη Διακρατική Συνθήκη για τον Τζόγο του 2021 (GlüStV 2021), οι πάροχοι διαδικτυακών κουλοχέρηδων και πόκερ πληρώνουν φόρο 5,3% σε κάθε ποντάρισμα. Ένας επιπλέον φόρος της ΕΕ 3% επί του καθαρού κύκλου εργασιών θα προστεθεί σε ένα ήδη βαρύ φορτίο. Αυτό θα μπορούσε να μειώσει περαιτέρω την ελκυστικότητα των νόμιμων προσφορών που αδειοδοτούνται από την Κοινή Αρχή Τζόγου των Κρατών (GGL).

Η Γερμανία επιβάλλει επίσης αυστηρούς κανόνες προστασίας παικτών, όπως το μηνιαίο όριο κατάθεσης 1.000 ευρώ που παρακολουθείται μέσω του κεντρικού συστήματος LUGAS, και ένα όριο 1 ευρώ ανά περιστροφή για τους εικονικούς κουλοχέρηδες. Εάν ένας επιπλέον φόρος της ΕΕ μείωνε περαιτέρω τα ποσοστά επιστροφής στους παίκτες (RTP) στους νόμιμους παρόχους, αυξάνεται ο κίνδυνος οι παίκτες να μεταναστεύσουν προς παράνομους παρόχους χωρίς άδεια GGL που δεν πληρώνουν φόρους και δεν επιβάλλουν όρια. Ο πρωταρχικός στόχος του GlüStV 2021—η διοχέτευση παικτών στην νόμιμη αγορά—θα δοκιμαζόταν έτσι.

Τι σημαίνει για τα καζίνο με άδεια GGL

Τα καζίνο με άδεια GGL βρίσκονται ήδη υπό σημαντική οικονομική πίεση. Η συμμόρφωση με τους αυστηρούς γερμανικούς κανονισμούς συνεπάγεται υψηλό λειτουργικό κόστος. Ένας πανευρωπαϊκός φόρος θα διέφθειρε περαιτέρω το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα έναντι παρόχων από τρίτες χώρες ή πρώην δημοφιλείς δικαιοδοσίες όπως η Μάλτα (MGA) ή το Κουρασάο, υπό την προϋπόθεση ότι αυτές οι οντότητες μπορούν να αποφύγουν τον φόρο. Οι Γερμανοί χειριστές πιθανότατα θα έπρεπε να μετακυλήσουν τα επιπλέον κόστη στους πελάτες μειώνοντας περαιτέρω τα ποσοστά πληρωμής. Δεδομένου ότι η λίστα GGL διασφαλίζει τη διαφάνεια, θα ήταν σαφές σε κάθε πελάτη ποιος επωμίζεται το φορολογικό βάρος και ποιος όχι.